Zatruta planeta [4]

Bezprecedensowa akumulacja rtęci w rowach oceanicznych

Uczeni z Danii, Kanady, Niemiec i Japonii odkryli, że w najgłębszych rowach oceanicznych Ziemi zalegają rekordowe ilości rtęci (Hg). Wyniki pomiarów dokonanych po raz pierwszy w środowisku, które zalicza się do najtrudniejszych pod względem pobierania próbek, zostały opublikowane 26 maja 2021 r. w Scientific Reports.

Prof. Hamed Sanei, główny autor badania i dyrektor Laboratorium Węgla Litosferycznego na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu w Aarhus, stwierdził, iż koncentracje Hg nie tylko znacznie przekraczają wartości rejestrowane dotychczas w osadach morskich, ale są wyższe niż na obszarach zanieczyszczanych bezpośrednio przez przemysł. Zła wiadomość jest taka, że te wysokie odczyty najwyraźniej świadczą o ogólnym wzroście cywilizacyjnych emisji rtęci trafiających do oceanów.wyjaśnił Sanei.

Chociaż rowy oceaniczne pełnią rolę śmietniska permanentnego – rtęć, która tam opada, będzie magazynowana przez wiele milionów lat – to rozmiary jej pokładów są alarmujące. Zdaniem prof. Sanei może to być wskaźnik ogólnej kondycji Wszechoceanu. Dr Peter Outridge z Surowców Naturalnych Kanady, główny autor raportu ONZ pt. Globalny wykaz rci, dodał: Udokumentowaliśmy, że rowy oceaniczne należą do miejsc, gdzie Hg akumuluje się najintensywniej, zaś tempo tego procesu na głębokości od 8 do 10 kilometrów jest wielokrotnie szybsze, niż szacowano.

Najnowsze ustalenia potwierdziły istnienie dramatycznego trendu, który zidentyfikowano wcześniej. Zamieszczone 6 sierpnia 2014 r. w Nature globalne zestawienie rtęci mineralnej – wprowadzonej do oceanów wskutek spalania paliw kopalnych, operacji górniczych, odprowadzania ścieków i różnych procesów produkcyjnych – ujawniło, iż zawartość Hg w górnych 100 metrach Wszechoceanu zwiększyła się od początku rewolucji przemysłowej 3,4 raza. Dane pomiarowe zostały zebrane w latach 2006-2011 podczas rejsów badawczych po Pacyfiku, Atlantyku, Oceanie Południowym i Oceanie Arktycznym.

Rtęć to polutant występujący na całym świecie. Wpływ, jaki wywiera na gatunki i całe ekosystemy, jest widoczny od tropików po Arktykę.powiedział Jabi Zabala z Wydziału Ekologii i Ochrony Dzikiej Przyrody Uniwersytetu Florydy. Metal ten nie ulega rozkładowi w środowisku. Mikroorganizmy przekształcają go w ekstremalnie toksyczną postać: metylortęć (MeHg). Związek ten z łatwością wnika do organizmu. Na przykład wchłaniany przez plankton gromadzi się następnie w coraz większych i coraz bardziej niebezpiecznych stężeniach w tkankach zwierząt znajdujących się wyżej w łańcuchu pokarmowym (in. bioakumulacja i biomagnifikacja).

Fabryka korporacji Chisso w Minamacie.

Metylortęć może powodować nieodwracalne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (np. deficyty czuciowe i motoryczne), zaburzenia behawioralne (np. upośledzona zdolność pływania czy latania) i hormonalne (np. obniżona zdolność prokreacji). Do zbiorowego zatrucia ludzi MeHg doszło w połowie XX w. w Japonii. Mieszkańcy wioski rybackiej Minamata zaczęli mieć problemy z mówieniem, przełykaniem i chodzeniem, nie byli w stanie opanować drżenia ciała, a ich dzieci rodziły się niepełnosprawne. Na „chorobę z Minamaty” zmarły tysiące osób. Dopiero po upływie trzech dekad wyjawiono przyczynę tragedii: fabryka koncernu chemicznego Chisso odprowadzała rtęć do pobliskiej zatoki. Skażone nią ryby stanowiły podstawowy pokarm miejscowej ludności.

Według ostatnich doniesień naukowych nagła zmiana klimatu uwolni Hg na powierzchni wielu milionów kilometrów kwadratowych półkuli północnej.


Przeczytaj koniecznie: Zatruta planeta [1], Zatruta planeta [2], Zatruta planeta [3], Plastikowa planeta, Zanieczyszczenie plastikiem oznacza wymarcie, Betonowa planeta, Cyfrowa planeta.

Jeśli jest Pani/Pan subskrybentem/stałym czytelnikiem bloga i uznaje moją pracę za wartościową i zasługującą na symboliczne wsparcie, proszę rozważyć możliwość zostania moim Patronem już za 5 zł miesięcznie. Dziękuję.

Oprac. exignorant

Ten wpis został opublikowany w kategorii Cywilizacja, Oceany, Wymieranie gatunków. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.